1- آخرین تحولات سیاسی ایران، بخصوص در کردستان، احتمالات گوناکون در رابطه با مسیری که تحولات ایران طی خواهد کرد و اولویت­های کار کومه­له در این رابطه 2- دلایل سیاسی و تشکیلاتی بروز  بحران تشکیلاتی اخیر و سربرآوردن اقلیت کمیته مرکزی و سرانجام جدائی آن از کومه‌له 3- اصلاحاتی در مدیریت کار تشکیلاتی به ویژه بخش نظامی و مسلح آن 4- تدوین و اجرای یک سیستم آموزش درون حزبی 5- وضع سیاسی و تشکیلاتی اپوزیسیون ایرانی و نقش احزاب سیاسی کردستان بخصوص کومه‌له در بهم نزدیک‌تر کردن گرایشات دموکراتیک و سرانجام کمک به تشکیل یک اتحاد دموکراتیک فراگیر در میان این اپوزیسیون 6- اقدامات جدی برای بهبود کار رهبری کومه‌له و ایجاد ارگان‌های ستادی برای‌ سازمان دادن و کارآمد کردن کار کمیته مرکزی و دفتر سیاسی کومه‌له 7- اقداماتی برای از سرگیری فعالیت­ در عرصه روابط 8- انتخاب دفتر سیاسی و.....

در بحث آخرین تحولات در اوضاع سیاسی ایران که در گزارش دفتر سیاسی به کمیته مرکزی ارائه داده شد از جمله روی این نکته انگشت گذاشته شد که جمهوری اسلامی پیچ و مهره‌های استبداد و دیکتاتوری را هرچه بیشتر بر دست و پای آزادیخواهان و مردم ایران تند کرده است و آشکارا سعی بر این دارد تا اوضاع جامعه را به سال‌های سیاه استبداد و انسداد سیاسی برگرداند. تاکید شد که در این میان بخصوص رژیم ایران تلاش دارد که قشر جوان کشور را که بالقوه می‌تواند از پر حرارت‌ترین بازیگران جنبش سرنگوني خواه باشد را از لحاظ سیاسی خنثی کرده و آن‌ها را مطیع خود گردانده و غرور آن‌ها را درهم بشکند. در وهله دوم این زنان ایران به عنوان ناراضی‌ترین اقشار اجتماعی، هستند که در معرض سرکوب ارتجاع و دیکتاتوری قرار گرفته‌اند تا اراده مقاومت‌شان را درهم بشکنند. این هدف را جمهوری اسلامی در کمپین ضد مردمی باصطلاح برقراری امنیت اجتماعی انجام می‌دهد. در همانحال بقیه اقشار مردم از جمله کارگران نیز از چماق استبداد بی‌بهره نبوده و رهبران کارگری و جنبش برحق آنان با شدیدترین فشارها و سرکوب روبرو بوداند. دیگر عرصه‌های زندگی اجتماعی و سیاسی در کشور با همین وضع روبرو هستند. هرگونه صدای انتقاد آزاد در رسانه­های کشور خاموش شده و کمتر مساله مهم سیاسی و اجتماعی هست که به وسیله ابلاغیه‌های دولتی از طرح و بحث در مورد آن‌ها جلوگیری نشده باشد. همین وضعیت در برخورد به مساله ملیت‌های تحت ستم در ایران صادق است. دست یازیدن به روش‌های خشن گذشته از جمله شکنجه جسمی در سطح وسیع علیه زندانیان سیاسی و همه موارد بالا از نظر جمهوری اسلامی با هدف پیشگیری از یک خیزش مردمی در شرایط سخت تر شدن تنگناهای سیاسی در عرصه بین‌المللی صورت می‌گیرد. با این وجود با توجه به شواهد انکارناپذیر بر این نکته نیز تاکید گذاشته شد که گرچه متاسفانه ما هنوز هم با غیبت یک جنبش پر قدرت اجتماعی با رهبری و استراتژی روشن در صحنه سیاسی ایران، روبرو هستیم، مقاومت در مقابل این تلاش­های رژیم اسلامی در سطوح مختلف جریان دارد و طبقات و اقشار مختلف مردم زیر بار این زور گوئی نرفته‌اند. وضعیت بسیار وخامت بار اقتصادی ایران، که خود را در تورم بالای مایحتاج ضروری مردم و همچنین کاهش شدید تولید داخلی با عواقب وخیم آنان بصورت بیکاری روزافزون کارگران نشان می‌دهد، بر تعمیق نارضایتی‌های مردم اثر گذاشته و برنامه‌های پیشگیرانه حاکمان سیاسی ایران را با دشواری‌های جدی روبرو می‌سازد. بالا رفتن قیمت نفت گرچه بصورت موقت دست دولت را در اجرای برنامه‌های خود باز می‌گذارد ولی با توجه به عوامل دیگری مانند کاهش نرخ دلار در بازار جهانی اثرات مثبت آن کوتاه مدت و ناپایدار خواهد بود.

پلنوم در پرتو مباحث مربوط به اوضاع سیاسی به وضعیت اپوزیسیون جمهوری اسلامی پرداخت و  پراکندگی آن را به عنوان یکی از نقاط ضعف بزرگ جنبش سرنگونی‌و دموکراسی‌خواه مردم ایران برشمرد. ضعف جنبش چپ و مترقی همراه با ابهامات و مشکلات نظری آن باعث شده است تا تاثیر گذاری ناچیزی بر اپوزیسیون  و جنبش­های اجتماعی در ایران داشته باشد. اپوزیسیون دموکراسی‌خواه ایران نیز هنوز با یک موضع واقعا و عملا دموکراتیک بخصوص در قبال مساله ملی در ایران و ساختار حکومت آینده در ایران فاصله دارد. پلنوم دوم کماکان بر سیاست کومه‌له در شکل‌دادن به یک ائتلاف فراگیر برای دموکراسی در ایران تاکید گذاشت و با توجه به وضعیت اپوزیسیون ایران بر تشدید اینگونه تلاش­ها و فعالیت در عرصه سراسری را یکی از اولویت‌های کار خود در دور آینده قرار داد. در ضمن پلنوم بر ضرورت تقویت همکاری‌های موجود با سازمان‌های سیاسی در سطح ایران نیز تاکید کرد. تا آنجائیکه به مساله جنبش چپ بر می‌گردد پلنوم بر اهمیت کار نظری در این عرصه تاکید گذاشت و با اشاره به اهمیت تقویت دیالوگ کومه‌له با گرایشات چپ و نیروهای آن در جامعه، ازدیاد حجم ادبیات سیاسی خود را به زبان فارسی در دور آتی فعالیت‌های خود در دستور قرار داد.

یکی دیگر از مباحث پلنوم بررسی دلایل و علل عروج دسته­بندی غیر حزبی اقلیت و جدائی اخیر آن از کومه‌له بود. با توجه به اینکه این گروهبندی در غیاب هرگونه مشی سیاسی و انسجام نظری و سیاسی به جای تکیه بر مبارزه سیاسی درون حزبی، به سوء استفاده از نارضایتی‌های تشکیلاتی و مربوط به اداره اردوگاه‌ها – که البته خود بیشترین مسئولیت را در این عرصه‌ها داشتند- دست یازید. با آگاهی بر این نکته که این گروهبندی بر ناآگاهی سیاسی تکیه کرده و به مخدوش کردن اذهان رفقای تشکیلاتی مشغول بود، پلنوم بیشترین کار و اولویت‌ها را در دور آینده را بر اصلاح مدیریت تشکیلاتی و ارتقاء آگاهی سیاسی اعضاء و پیشمرگان قرار داد و در این باره پروژه‌هائی را در دستور کار آتی خود گذاشت. در بخش دیگری از دستور جلسات کنگره پلنوم بر اصلاح جدی در کار رهبری کومه‌له تاکید کرد و ایجاد ارگان­های ستادی لازم را در این عرصه‌ها در دستور کار خود قرار داد.

در مباحث مربوط به اقدامات تشکیلاتی پلنوم به‌کارگیری مجدد رسانه‌های حزبی بخصوص رادیو صدای کومه‌له و کانال تلویزیونی روژهه‌لات تی.وی را که در جریان انشعاب اخیر متحمل خسارات مالی و مادی فراوانی شده بود، در دستور کار قرار گرفت.