گفتار مشترک کمیته‌های حزب دمکرات کردستان ایران و

حزب کومله کردستان ایران در سوئیس

دوستان و عزیزان شرکت کننده در این گردهمایی اعتراضی، مبارزین در تبعید!

رژیم جمهوری اسلامی ایران که بیش از سه دهه است علیه خلق کرد در کردستان ایران و همه خلقهای ایران، به هر جنایتی دست میزند، رژیمی که ابتدائیترین حقوق انسانی را نادیده گرفته و پایمال میکند، حکومتی که مسئله حقوق بشر را تنها در چهارچوب معیارهای اسلامی برمیتابد، رژیمی که کردستان را اشغال کرده، خلق کرد را بیگانه و سرزمین خلق کرد را از آن خود میداند، رژیمی که ریختن خون مبارزین کردستان، از 30 سال پیش تاکنون از اعمال روتین آن بوده است، موجی تازه از سرکوب و خشونت علیه خلق کرد در کردستان ایران را به راه انداخته است. کردستان آن بخش از ایران است که دستگاههای دولتی و حکومتی رژیم جمهوری اسلامی از همان آغاز بکار این رژیم تا امروز، بطور روزانه و مستمر حقوق افراد را پایمال کرده، در خصوصی ترین زوایای زندگی مردم دخالت کرده، مبارزین و فعالین مدنی را بازداشت، شکنجه، حبس و یا اعدام کرده‌اند.

پس از شکست پروژه انتخابات نمایشی ریاست جمهوری در چند ماه گذشته، بحرانی عظیم حکومت اسلامی ایران را فرا گرفته است. بنیادهای فکری رژیم اسلامی اگر تاکنون تنها در کردستان و چند بخشی از ایران فاقد ارزش بودند، اگر تا امروز تنها خلق کرد بود نامشروع بودن این رژیم را فریاد میزد و در نقاط دیگر ایران توهم به جمهوری اسلامی وجود داشت و یا زمامداران ایران توانسته بودند بخشی از مردم را با خود همراه سازند، اینک سراسر ایران تبدیل به توده‌ای نفرت و انزجار از کلیت حاکمیت جمهوری اسلامی شده است. اینک نامشروع بودن این حکومت، دیکتاتور بودن آن، جنایتکار بودن و نادمکراتیک بودن آن را همگان میدانند و افکار عمومی بدان آگاه است.

علیرغم تمام خشونتهای جمهوری اسلامی علیه خلق کرد و مبارزین آن و ملیتاریزه بودن کردستان و با وجود اینکه کمترین فریاد آزادیخواهی در کردستان در نطفه خفه میگردد، اما این دیار همیشه سنگر آزادیخواهی در سراسر ایران بوده است. در حقیقت این دولت نیست که در کردستان امورات را به دست دارد، بلکه گردانندگان امور، مراکز اطلاعاتی و امنیتی رژیم ایران میباشند و دست آنها در آفریدن هر گونه جنایتی علیه خلق کرد باز نگه داشته شده است. جمهوری اسلامی اینک نیک میداند نفرت و انزجار تلنبار شده خلق کرد از کلیت حاکمیت اسلامی در هر لحظه میتواند علیه این رژیم فوران کند، به این دلیل در پی آنست به هر طریق ممکن، جنبش آزادیخواهی خلق کرد در کردستان را از پتانسیل موجود تهی ساخته و از جوانان و مبارزین آن زهرچشم بگیرد. اعدام مبارز سیاسی کرد احسان فتاحیان در ماه اخیر، علیرغم درخواست نهادهای حقوق بشری جهت به اجرا نگذاشتن حکم وی و همچنین تحمیل احکام اعدام برای 12 تن دیگر از مبارزین کرد، از این نیت شوم رژیم حکایت دارد. اما زمامداران جمهوری در این مقطع زمانی و از این راه نیز حاصلی نخواهند داشت. مگر همین خلق کرد نبود که خمینی رهبرجمهوری اسلامی فرمان جهاد را علیه او صادر و هزاران مبارزش را در خون غلتانید؟ مگر صدها جوان مبارز این خلق در شهریور سال 1367 همراه با زندانیان سیاسی دیگر به دست این رژیم جان نباختند؟ خلق کرد قتل عام مردم بی دفاع قارنێ و قه‌ڵاتان توسط نیروهای سرکوبگر رژیم در کردستان را هیچگاه فراموش نکرده است. در 3 اسفند 1377 در سنندج و قیام مردم کردستان در تابستان 1385 صدها تن از مبارزین کرد بازداشت، شکنجه‌های وحشیانه و اعدام گردیدند. افکار عمومی در کردستان هنوز این جنایات را به یاد دارد. با وجود تمامی اینها آیا خلق کرد در راه آزادی و مبارزه علیه رژیم ایران لحظه‌ای از مبارزه علیه این رژیم دست کشیده است؟ جواب این پرسشها بیانگر این واقعیت است موج جدید خشونت و جنایتهای رژیم اسلامی در کردستان تنها و تنها نفرت مردم کردستان را از این رژیم افزونتر کرده و خلق کرد را بر ادامه مبارزه راسختر مینماید.

در پایان، خلاصه‌وار، در رابطه با جنبش آزادیخواهی امروز ایران علیه استبداد افسار گسیخته رژیم ایران چند جمله‌ای بیان میداریم. ما بر این عقیده نیستیم تقلب انتخاباتی در جریان انتخابات نمایشی ریاست جمهوری، تنها علت خروش توده‌های مردم علیه حاکمیت حاکمان باشد. بلکه توده‌های رنجور از 30 سال زمامداری رژیمی جنایتکار، در نبود هیج گونه فضای آزاد که بتوانند افکار خود را بیان کنند، این فرصت را غنیمت شمرده تا نفرت و انزجار خود از کل حاکمیت جمهوری اسلامی را ابراز نمایند و دگر بار به افکار عمومی جهان بفهمانند این رژیم برخواسته از خواست آنها نیست. ما گردانندگان این گردهمایی، این جنبش را نه به عنوان جنبش سبز و تحت تاثیر موسوی و کروبی، بلکه به عنوان جنبش نوین آزادیخواهی در ایران میشناسیم و با آن اعلام همبستگی میکنیم. موسوی و کروبی که در ابتدا اعتراضات مردمی را رهبری و کنترل میکردند، اینک تمام توان خود را به راه انداخته‌اند تا شعارهای مردم از چهارچوب معین شده در نظام اسلامی خارج نگردد. اما شاهد آنیم که خواست و شعارهای این جنبش رادیکالتر شده و کل حاکمیت را نشانه گرفته است. امروز، روز جهانی حقوق بشر است. در حالی که افکار عمومی در سطح جهان با احترام به این مسئله نگریسته و اهمیت فراوانی برای آن قائل است، زندانهای جمهوری اسلامی از زندانیانی انباشته شده که تنها و تنها افکار آزادیخواهانه خود را بیان کرده‌اند. زندانها و سیاهچالهای رژیم به کشتارگاه فعالین سیاسی، مدنی، زنان و دانشجویان آزادیخواه مبدل شده است. همچنین دوشنبه گذشته روز دانشجو در ایران بود. حوادث آن روز و برخورد تند و خشونت آمیز نیروهای رژیم با قشر دانشجو را همگان دیدند. دانشگاه و دانشجو، علیرغم تمام تلاشهای جمهوری اسلامی برای پاکسازی افکار آزادیخواهانه در آن و به شکل حوزه‌های علمیه درآوردن آن و به طبع آن علیرغم تمام برخوردهای خشنی که با دانشجویان ایران میشود، تا امروز در جریان خیزشهای مردمی در صفوق مقدم مبارزه علیه استبداد بوده‌اند و در چند ماه گذشته نقشی اساسی در زنده نگه داشتن جنبش و اینک نیز در رادیکالتر شدن جنبش آزادیخواهی ایفا کرده‌اند. ما از جنبش دانشجویی ایران پشتیبانی کرده و همبستگی خود را با آن اعلام میداریم.

سخن آخر اینکه، از نهادهای حقوق بشری درخواست مینمائیم با جدیت بیشتری توجه خود را به مسئله حقوق بشر و نادیده گرفتن آن از جانب رژیم در ایران و به خصوص در کردستان معطوف نمایند. مجامع جهانی و نهادهای حقوق بشری باید به این نکته توجه داشته باشند، در این شرایط که جمهوری اسلامی حاکمیت خود را در داخل کشور در معرض خطر میبیند و به سست شدن بنیانهای فکر و حکومتی خود در جامعه ایران واقف است، بی‌شک برای جبران آن و رهانیدن حاکمیت اسلامی از این خطر، به نقض حقوق بشر در مقیاسهای بزرگ همراه با توحش و جنایت علیه خلقهای ایران روی خواهد آورد.

جنبش آزادیخواهی ایران نیازمند پشتیبانی و همبستگی همه جریانات و سازمانهای آزادیخواه است.

مرگ بر جمهوری اسلامی

زنده باد جنبش آزادیخواهی خلق کرد و همه خلقهای تحت ستم ایران

کمیته‌های

حزب کومله کردستان ایران و

حزب دمکرات کردستان ایران

درسوئیس

2009-12-10