|
پیام کمیته خارج کشور حزب کومله کردستان ایران
به مناسبت سالگرد
22
بهمن
قیام
22
بهمن سال
57
که با اعتراضات گسترده مردم و برای رهایی از دست دیکتاتوری رژیم شاه
و تأمین رفاه اجتماعی آغاز شده بود، بتدریج تحت هژمونی و رهبری گرایش
اسلامی موجود درآمد و از همان ابتدا از مسیر خود منحرف شد. این انقلاب
به هیچکدام از اهداف حقیقی خود نرسید و بجای آزادی و رفاه اجتماعی یک
نظام اقتدارگرای دیکتاتور به نام جمهوری اسلامی زمام قدرت را در دست
گرفت که با غارت و چپاول ثروت عمومی فقر و مسکنت عظیمی را به مردم
ایران تحمیل کرد.
حرکتی که هشت ماه پیش در اعتراض به تقلب گسترده انتخاباتی اغاز شد و
انعکاس آن با سرعتی شگرف همه رسانههای جهانی را در نوردید، اکنون در
ابعادی وسیعتر تبدیل به جنبشی عظیم علیه ولایت فقیه و جمهوری اسلامی
شده است. جنبشی که با شعار ساده اما در عین حال عمیق رأی مرا
پس بده، خیابانها و میدانهای تهران و شهرهای دیگر را به
لرزه در آورد، امروز با سر دادن شعارهایی مبنی بر رد و نفی
ولایت فقیه و جمهوری اسلامی کلیت واساس موجودیت نظام را به
چالش کشیده است. حرکتی تک صدایی در اعتراض به یک تقلب انتخاباتی، در
ادامه رشد و تکامل خود، اکنون تبدیل به جنبشی چند صدایی و فراگیر
شده که به چیزی کمتر از یک حکومت سکولار، تکثرگرا و دمکرات راضی
نیست.
جنبش دموکراسیخواهی کنونی ایران در سیر رشد خود لزوم جدائی دین از
دولت را همچون نیازی واقعی برای تحقق دموکراسی با گوشت و پوست خود درک
کرده و آنرا به یکی از خواستهای اساسی خود تبدیل کرده است.
حضور چشمگیر و مؤثر زنان در جنبش، در ادامه تلاشها و مبارزات دشوار
آنان، از شاخصهای بارز جنبش دموکراسیخواهی کنونی است.
به رسمیت شناختن تنوعات گوناگون جامعه ایران و بازتاب دموکراتیک این
تنوعات در ساختار حکومت آینده ایران از ضروریات حتمی دموکراتیزه کردن
حیات اجتماعی ایران آینده است. بهترین
شکل حل این مسأله در ایران یک نظام دموکراتیک، سکولار و فدراتیو میباشد
و قانون اساسی دموکراتیک آینده ایران باید حقوق همه ملیتها و اقوام
کشور را به رسمیت شناخته و حفاظت کند.
تا آنجا که بهطور مشخص به مردم کردستان مربوط میشود، جمهوری اسلامی
از همان بدو بر سر کار آمدنش سیاست تبعیض و سرکوب خشن و خونین و نظامی
کردن و امنیتی کردن فضای کردستان را مبنای کار خود قرار داده است.
«فرمان هجوم» به کردستان در روز
28
مرداد سال
1358،
که بر اساس بهانههای کاملا واهی و ساختگی صورت گرفت، هرگز از خاطره
مردم کردستان محو نخواهد شد. دفاع مشروع و مقاومت همهجانبه مردم
کردستان در برابر این لشکرکشی وحشیانه که طی آن هزاران نفر از بهترین
فرزندان خود را نیز از دست دادند، یکی از صفحات درخشان حیات و مبارزه
این ملت را تشکیل میدهد.
کردها هرگز خواهان برخورد خشونتآمیز برای حل مسائل اجتماعی و سیاسی
نبوده و نیستند و امروز کمتر از همیشه به این نوع راه حلها تن
میدهند. مسئول و مسبب خشونت در کردستان تنها جمهوری اسلامی بوده و
هست. ما خواهان یک جامعه مدنی و دموکراتیک هستیم که در آن مسائل
اجتماعی و سیاسی از طریق مباحثه آزادانه در رسانهها و در سطح جامعه و
نهایتا از طریق صندوقهای رأی حل و فصل شود. ما خواهان یک جامعه
مداراگر و تکثرگرا هستیم که در آن تنوع
ملی،
مذهبی، زبانی، فرهنگی و عقیدتی جامعه سرچشمه غنا و زیبائی کشور باشد و
نه بهانهای برای تبعیض و سرکوب و محرومسازی.
در پایان، ضمن ابراز همبستگی با جنبش دموکراسیخواهی مردم ایران و
تأیید و تأکید مجدد بر خواستهای فوری کنونی این جنبش از قبیل متوقف
کردن اعدامها و خشونتها و آزادی کلیه زندانیان سیاسی، لازم میدانیم
مواد زیر را با توجه به شرائط کنونی به عنوان خواستهای حداقل مردم
کردستان برای آغاز پروسه دموکراسی در کردستان و قدمهای اولیه آن
به آگاهی برسانیم.
1-
لغو احکام اعدام صادره و به طورکلی پایان دادن به اعدامهای سیاسی در
کردستان
2-
آزادی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی
3-
برچیدن فضای امنیتی و سرکوبگرانه در کردستان، پایان دادن به خشونت و
سرکوب مردم توسط نیروهای نظامی و امنیتی و انتظامی.
4-
آزادی بیان، آزادی انتشارات، مطبوعات، رسانهها و اینترنت؛ آزادی
اجتماعات، جلسات و گردهمآئیها.
5-
آزادی تشکلهای مدنی از قبیل اتحادیههای صنفی، نهادهای کارگران،
معلمان، دانشجویان، زنان و سازمانهای غیردولتی.
6-
آزادی بیچون و چرای احزاب سیاسی کرد و برقراری آزادی کامل فعالیت
سیاسی در کردستان.
کمیته خارج کشور حزب کومله کردستان ایران
22
بهمن
1388
|
