زنان و مجلس هفتم

فریبا محمدی

در حالی که عمر مجلس ششم شورای اسلامی روبه اتمام است، تنش میان جناحهای درون حاکمیت افزایش یافته و هرکدام در تلاشند تا سهم بیشتری را به دست بیاورند. جناح اصلاح طلب رژیم که امیدی برای به دست آوردن اکثریت کرسیهای مجلس ندارد، این بار میخواهد تا با شرکت زنان در انتخابات مجلس هفتم برای خود مشروعیتی کسب کند. اصلاح طلبان اینبار میخواهند با این ترفند، آرای زنان را برای خود به دست بیاورند.

 در طول حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی، حضور فرمایشی زنان در مجلس، تنها به منظور مشروعیتی برای رژیم بوده تا از این طریق خود را در افکار عمومی جهانی به عنوان رژیمی مدافع حقوق زن جلوه دهد. در زمینه مشارکت بیشتر زنان در انتخابات مجلس هفتم، نایب رئیس مجلس گفته است: "به طور کلی تمایل به شرکت در انتخابات در زنان بیشتر از مردان است. البته زنان خواسته های خود را دارند و به طور کلی از یک حالت انزواطلبی خارج شده­اند، چرا که در جامعه بدبینی نسبت به مشارکت سیاسی زنان تبدیل به یک حالت خنثی شده است."

زهرا شجاعی نیز در این باره میگوید "سرعت تحول در دنیای زنان بیش از دنیای مردان بوده و خواسته­های آنان متنوع­تر از قبل شده است، چرا که مسئله زنان تبدیل به یک مسئله جدی گردیده است." اما زنان از این که فقط در انتخابات مطرح باشند، نگرانند. در ایران اسلامی، هیچگاه انتخابات به صورت مردمی و دمکراتیک برگزار نشده است و زنان نیز که نیمی از جامعه را تشکیل می­دهند، هیچگاه نتوانسته­اند در انتخابات خود را به شیوه دمکراتیک کاندید نمایند. اگر هم توانسته­اند در مجلس حضور یابند، تنها جنبه سمبلیک داشته، و گرنه به عنوان یک زن، هیچگاه قدرت تغییر در قوانین متحجرانه رژیم اسلامی را نداشته­اند.

اگر امروز درایران شاهد حضور زنان در عرصه­های گوناگون هستیم، این را نمیتوان به برکت و لطف رژیم جمهوری اسلامی دانست، بلکه این برخاسته از آگاهی و مبارزه زنان در طول این چند ساله بوده که همواره قوانین رژیم را به مصاف طلبیده­اند. رژیم جمهوری اسلامی از بدو روی کار آمدنش، به ضدیت با زنان پرداخت و آنان را به گوشه خانه کشاند، اما زنان علی رغم فشارهای شدید و همه جانبه، با حضور خود در همه عرصه­های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی به مبارزه با این قوانین و فرهنگ مردسالارانه پرداختند.در زیر خفقان سیاه و استبداد رژیم، هستند زنان بسیاری که خود را ارتقا داده و توانسته­اند در سطوح مختلف، جایگاه و مقامی به دست بیاورند.

رژیم جمهوری اسلامی که نمی توانست حضور فعال زنان را نادیده بگیرد، پست و مقام­هایی را به آنان تفویض کرد تا جنبش زنان را از مسیر منحرف نماید. حضور زنان در مجلس شورای اسلامی دقیقاً در راستای این سیاست بود.

پس اگر اصلاح طلبان اکنون به جنب و جوش افتاده­اند تا در لیست کاندیداتوری خود اسامی زنان بیشتری را بگنجانند، باید بدانند که این نوع ترفندها نیز به شکست کشیده میشود. زیرا مردم ایران و به خصوص زنان آزادیخواه براین امر واقفند که مجلس با هرترکیبی که باشد، نخواهد توانست گامی برای احقاق حقوق زنان بردارد و تا هنگامی که قوانین زن ستیز رژیم اسلامی پابرجاست، شرکت زنان در مجلس نمیتواند تغییری در واقعیت قانونی فرودست بودن زنان ایجاد نماید.

زنان در ایران در هر پست و مقامی که باشند، از نظر قانونی با مردان نابرابرند و چه نماینده مجلس باشند و چه خانه­دار، نصف مردان ارث میبرند، حق طلاق ندارند، حق قضاوت ندارند، بدون اجازه پدر یا شوهر حق خروج از کشور را ندارند. تحریم انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی از سوی زنان و همه آحاد جامعه ایران، مشت محکمی است بردهان همه جناحهای رژیم جمهوری اسلامی.