|
"سال
نو"
سال وحدت و همبستگی
امروز
در کردستان درحالی سال نو را آغاز میکنیم که بیش از یک ماه است همه
شهرهای
کردستان درگیر یک رودررویی تمام عیار با نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی
هستند. سال گذشته همراه با مبارزات پرشور مردم در زمینههای مختلف سپری
گردید. بدون تردید میتوان گفت که حوادث هفتهها و روزهای آخر سال 1382
در کردستان، رفراندومی بود وسیع و مردمی که در آن رژیم اسلامی ایران یک
"نه" قاطع دریافت نمود. یک ماه آزگار است که گارد ویژه و انواع
سرکوبگران در صددند تا این اراده مردمی به مقاومت و مبارزه را سست
نمایند، اما هربار با امواج وسیعتر مقاومت مردمی روبرو گردیده و بر
دامنه اعتراضات مردمی افزوده شده است. ما در این روز و هفتههای آخر
سال شاهد ابتکارات شکوهمند تودهای برای اتحاد و همبستگی تودهای از
یکسو و قساوت و درندهخویی سرکوبگران، از سوی دیگر، بودیم. گسیل نیرو
به میادین و خیابانهای شهرها، به رگبار بستن هر تجمع مردمی، تهدیدها و
بازجوییهای اطلاعات و کشتن پیر مرد 80 ساله و دختر 14 ساله، همه و همه
رذالت و ترس زبونانه این دشمنان آزادی و انسانیت را به نمایش گذاشت.
شکی نیست که اوضاع سیاسی در ایران تغییرات جدی نموده و توازن نیروی
مابین رژیم و مردم به صورت بارزی به نفع جنبش مردمی تغییر نموده است.
کردستان ایران بر متن چنین فضایی و در شرایطی که بیش از دو دهه است
ماهیت سرکوبگر این رژیم را با گوشت و پوست و استخوان خود لمس نموده
است، دیگر حاضر نیست به سادگی میلیتاریزم و اجحافات رژیم اسلامی را
تحمل نماید و مردم کردستان در سال گذشته و در فرصتهای مختلف نشان دادند
که بیشتر از گذشته مصممند برای
سرنگونی جمهوری اسلامی و احقاق حقوق خود دست به مبارزه بزنند و به ویژه
در این یکساله نشان دادهاند که از درجه بالایی از اتحاد و همبستگی
برای این هدف برخوردارند.
این واقعیت وظایف نوینی را بر دوش همه مبارزین کومهله و یک حزب سیاسی
و جدی قرار میدهد که باید در سال جاری برای به انجام رساندن و تحقق
آنها تلاشی همه جانبه را پیشبرد. از یکطرف رژیم اسلامی هنوز از درجه
بالایی از قدرت سرکوب برخوردار است و کینهای عمیق برعلیه جنبش انقلابی
کردستان در دل پرورانده است، از سوی دیگر مبارزات مردمی کنونی در
کردستان هنوز از ضعف کم تشکلی و سازمانیابی رنج میبرد. ما هنوز از
فقدان تشکلهای کارگری، زنان، دانش آموزان و ... در ابعاد سراسری و وسیع
مینالیم، یا به زبان دیگر هنوز برای چالشهای آتی تدارک لازم ندیدهایم.
لذا باید به روشنی و واقعبینانه نقاط قوت و ضعف خود و دشمن را بشناسیم
و آگاه باشیم که نبردهای آینده سختتر و بیرحمانهتر خواهند بود. برای
پیروزی سهلتر و بی دردسرتر، اولین وظیفه ما در جنبش کردستان، تضمین
تداوم مبارزه از طریق بالابردن درک سیاسی عمومی و ایجاد فرهنگ تشکلیابی
و کار سازمانیافته است. سال نو را به سال وحدت و تشکیلات باید تبدیل
نمود، بدون این ابزارها نمیتوانیم سازماندهندگان خوب جنبش تودهای
باشیم و دستاوردهای مبارزاتی تاکنونی را پایداری کنیم. مبارزات مردم در
کردستان وارد دوره نوینی شده است و به تبع آن باید ابزارهای نوینی برای
پیشروی و پیروزی به دست گرفت.
|