9 شهریور ماه 1384 برابر با 31 اوت

خبرنامه شماره 200

گرامی باد یاد جانباختگان کومه­له در شهریور سال 67

" تهیه و تنظیم: نیما بنی بشر"

در شهریور ماه سال 1367، هنگامی که جنگ، توسط دو رژیم ارتجاعی بعد از هشت سال کشتار و ویرانی به پایان رسید، اینبار ماشین سرکوب بر علیه دشمن دیرینه ارتجاع، یعنی زندانیان سیاسی به حرکت درآمد. قصد نداریم که چگونگی کشتار زندانیان سیاسی را در اینجا مطرح نمائیم بلکه هدف یادیست از رزمندگانی که چه در عرصه­ی مبارزه مسلحانه و چه در عرصه مبارزه در سیاه چالهای رژیم اسلامی قهرمانانه مقاومت نمودند و تا اخرین لحظات زندگیشان سرود آزادی و برابری و رهایی مردم کردستان را سر دادند.

    قتل عام زندانیان سیاسی در ایران، تنها زندانهای مرکزی و بزرگ ایران را در بر نگرفت بلکه در هر کجای ایران اگر ندای آزادیخواهی به گوش می­رسید، زندان به یک قصابخانه برای مبارزین تبدیل می­گشت. اینبار هم زندانهای سنندج و سقز و ارومیه و دیگر شهرهای کردستان از این قساوت رها نگشتند.

هر چند کشتار زندانیان در سال 67 در زندانهای کردستان چیزی غیر عادی نبود اما اینبار رژیم تنها کردستان را مورد هدف قرار نداد بلکه هزاران زندانی سیاسی که آمار آن با توجه به آمار رسمی خود مقامات رژیم حدود بیش از 5000 نفر را در بر گرفته بود که بعضی از منابع بیش از آن را اعلام کرده­اند. در این میان نزدیک به ده­ها تن ازفعالین کومه­له دوشادوش بقیه زندانیان کمونیست و آزادیخواه به جوخه های اعدام سپرده شدند.

هر چند که این اولین بار نبود که رژیم در کردستان به چنین اعدام دسته جمعی دست میزد. در سالهای بعد از یورش نظامی رژیم به کردستان و اشغال این منطقه توسط نیروهای پاسدار، رژیم اولین اعدامهای دسته جمعی را در کردستان آغاز نمود منجمله در مریوان 9 نفر از فعالین سیاسی را به جوخه­های اعدام سپردند. در سنندج، در دو نقطه شهر منجمله در فرودگاه سنندج و پادگان این شهر گروه گروه از فعالین سیاسی و دگر اندیش را به جوخه­های اعدام سپرد که بعد از پخش تصاویر عکس های اعدامی توسط   کومه­له، آنگاه توانست اذهان عمومی را مورد توجه کشتارهای رژیم در کردستان نماید. در مهاباد، سال 1361، 59 نفر از فعالین سیاسی کرد به جوخه­های اعدام سپرده شدند.  همچنین سالها بعد از یورش نظامی، اعدام فعالین سیاسی توسط رژیم تاکنون نیز ادامه دارد. اما در این جریان تعدادی از رفقای کومه­له که در سیاه چالهای رژیم، در این تاریخ اعدام گشتند،­­ با ذکر نامشان یادشان را گرامی خواهیم داشت:

غلام حق بیان(سنندج)، شهلا کلاه قوچی(سنندج)، هوشنگ زندی(سنندج)، کیوان مهاجر(سنندج)، جمال رضایی(سنندج)، جمشید خضر دوزی(سنندج)، مختار اویهنگ(سنندج)، صباح باوه ریز(سنندج)، فرهاد باوه ریز(سنندج)، عطیه شریفی(سنندج)، علی مرادی(سنندج)، جمال اسکندری(سنندج)، جبار سید مرادی(سنندج)، جمیل احمدی(سنندج)، شهریار حیدری(سنندج)، حکمت­اسماعیلی(سنندج) کمال سید مرادی(سنندج)، زمانه قادری(سنندج)، کمال نظری مقدم(سنندج)، حبیب فاتحی(سنندج)، کمال الیاسی(سنندج)، ناصر هادی(سنندج)، رژیم هاتفی(سنندج)، محمد علی پرتوی(زندان اوین)، صلاح رجبی(سقز)، حسن حسن پور(سقز)، صلاح فیضی(سقز)، علی خاتونی(سقز)، رسول حامدی(سقز)، فریدون فاروقی(سقز)، زاهد برازنده(سقز)، خالد سلیمان کندی(سقز)، عثمان مرادی(سقز)، حسن آخر خوب(سقز)، کریم خوش قشلاق(سقز)، محمد فقیه رسول(زندان ارومیه).

لازم به ذکر است در زندانهای اوین و قزل حصار نیز تعداد زیادی از فعالین و هواداران کومه­له دوشادوش با زندانیان اعدامی به جوخه­های اعدام سپرده شده بودند که نام تعدادی از آنان در کتابها و نشریات مربوط به کشتار شهریور 67 آمده است.

 

6

HOME

© Komala 2005