خبرنامه شماره 200

گُلزار خاوران، میعادگاهی جاودانه

س. پارسا

هر ساله با فرارسیدن شهریور ماه، صدها تن از خانواده­ها و بخصوص مادرانی داغدار، بر سر مزار فرزندان عزیز خویش که به طور دسته جمعی در گلزار خاوران، آرام در قلب خاک آرمیده­اند، حاضر شده و یاد عزیز این گلهای پرپر شده خویش را گرامی میدارند. 

در تاریخ معاصر ایران دیگر زندانیان قتل عام شده در شهریور 67 و گلزار خاوران به مثابه نماد جاودانه آن، تاریخی است زنده و  به یاد ماندنی. تاریخ قتل عام و کشتار دسته جمعی بیرحمانه­ی نسلی از مبارزان و جوانان انقلابی ایران که سالها در شکنجه­گاهها و سیاهچالهای مخوف جمهوری اسلامی همچون سروهای استوار، در برابر شکنجه­های وحشیانه­ی پاسداران رژیم، سر تسلیم فرو نیاوردند و نهایتاً دارهای اعدام و جوخه­های مرگ نیز هرگز نتوانست عزم راسخشان را سست نماید.

آری هزاران تن از زندانیان سیاسی و مخالفین رژِیم، که بعد از قیام خلقهای تحت ستم و آزادیخواه در بهمن ماه 57 به این طرف، دستگیر شده بودند، بدون هیچ محاکمه و دادگاهی کردنی و بعد از چندین سال محکومیت و تنها با چند سوال کوتاه توسط کمیته­های سه نفره که در حقیقت، پیام آوران مرگ بودند، روانه جوخه­های اعدام گردیدند، آنهم در حالی که بیشتر آنان محکومیتشان به سر آمده بود و باید آزاد می­شدند. تحميل شكست و ويرانی بعد از هشت سال جنگ ارتجاعی و فرسایشی ایران و عراق و نوشیدن جام زهر از جانب خمینی و سرکوب داخلی چندین ساله تحت پوشش جنگ با دشمن خارجی و دفاع از میهن اسلامی، هنوز عقده­های درونی و زخمهای عمیق حاکمان رژیم مذهبی را سیراب و التیام نبخشیده بود. لازم بود که حتماً بعد از خلاص شدن از جنگ آنهم با تحمل تخریب و فروپاشی ساختار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه ایرانی، کشتار بیهوده­ی صدها هزار تن از جوانان کم تجربه ایران، قدرت نظامی_ امنیتی حاکم به رهبری خمینی، با خیالی راحتر به حکمرانی خویش ادامه داده و آخرین پاکسازیهای مخالفین رژیم خویش را جامه عمل بپوشاند.

ظلمت­پرستان رهرو امام زمان، بدون هیچ تردیدی هزاران هزار نفر از فرزندان انقلابی این مملکت، هزاران هزار نفر از آزادیخواهان مبارز و رنجدیده، آنانی که هرگز با تاریکی نزیسته و پیوسته نور فروزان ظلمت شکن و عاشقان راستین زندگی انسانی بودند را در نهایت قساوت به طور دسته جمعی قتل عام نمودند و جنازه آنان را زبونانه در نقاط دور دست از جمله در خاوران دفن نمودند تا به خیال باطل خویش، مخالفین رژیم خود را پاکسازی و با ایجاد فضای رعب و وحشت، سرکوب سیستماتیک خویش را برای همیشه پیاده نمایند، غافل از اینکه حتی از پنهان نمودن مکان دفن این جنایت نیز عاجز و ناتوان خواهند بود چه برسد به فراموشی سپردن و از یاد بردن تاریخ این جنایت.

با گذشت بیش از 17 سال از تاریخ این جنایت وحشیانه، هنوز گلزار خاوران، میعادگاه عاشقان آزادی و دلسوختگان این راه است و هنوز هم زنده­تر و پر ارج تر از همیشه، به سمبل مقاومت، آزادگی و مبارزه و همچنین به سند رسوایی و جنایتکاری رژیم مبدل شده است. هنوز هم علی رغم تلاشهای موذیانه­ی سران رژیم برای از بین بردن آثار این جنایت به بهانه­های واهی، خانواده­های این قربانیان به شیوه منظم و هرساله مراسمات مختلفی را بر مزار عزیزان خویش در گلزار خاوران برگزار نموده و ضمن محکوم کردن دوباره­ی این جنایت غیر انسانی، خواستار محاکمه و دادگاهی کردن عاملان و آمران این جنایت هستند. 

ما هم در هفدهمین سالگرد زندانیان قتل عام شده در شهریور 67، ضمن محکومیت دوباره رژیم جمهوری اسلامی که عامل این جنایت غیر انسانی است، گرامی میداریم یاد تمامی این آزادیخواهان را و ارج مینهیم، مقاومت و سربلندی خانواده­هایشان را.