رفیق عبداللە مهتدی؛ "راه تامین صلح از کانال تغییر نظام جمهوری اسلامی میگذرد!”



رادیو کوردتریبونال در برنامەپرسمان" مصاحبەای را با رفیق عبداللە مهتدی دبیرکل حزب کومەلە کردستان ایران در مورد وضعیت اکنون ایران و تنشهای بین ایران و آمریکا و مسائل مربوط بە گذار از جمهوری اسلامی انجام داد. آنچە در زیر می خوانید، متن این مصاحبە با رفیق عبداللە مهتدی یست کە آقای مهران عباسیان آن را انجام دادە است.

مهران عباسیان؛ جناب مهتدی خیلی خوش آمدید به برنامەی "پرسمان"! 

عبداللە مهتدی؛ متشکرم جناب آقای عباسیان و به همه ی شنوندگان و همچنین بینندگان شما سلام عرض میکنم

مهران عباسیان؛ خیلی ممنونم جناب مهتدی. می دانم که مشغله کاری زیادی داشتید و درسفر هستید قبول کردید که در برنامهپرسمان" شرکت کنید. جناب آقای مهتدی می خواستم درباره تیتر برنامه بپرسم، گذر از جمهوری اسلامی و رسیدن به دموکراسی، فکر می کنید چه لازمه های برای تحقیق پیدا کردن این موضوع نیاز است؟ 

پاسخ؛ عامل اصلی تغییر و تحول در جمهوری اسلامی و در خیلی جاهای دیگرمردم هستند. مردمی که هدفشان رابه روشی تشخیص می دهند چه را نمی خواهند را می دانند، هیچ بلکه می خواهند را در نظر دارند. ببینید از دی ماه سال گذشته الان یک سال و چند ماهی است یک جنبش بزرگ فراگیر مردمی در ایران که هم خواستەهای عمیقا اقتصادی، صنفی و همچنین خواستەهای سیاسی داره، شروع شد. این جنبش با افت و خیزهای زیادی با فروکشها و تحولات زیادی روبه رو بوده ولی در مجموع می شه گفت از اون مقطع به این سمت عامل مردم و اثرگذاری اون کاملا خودش را نشان داده و خیلی قبل از اونکه تحریمهای روی جمهوری اسلامی ایران بر ایران گذشته شود، خیلی قبل تر آنکه دولتی به نام آقای ترامپ و دیگران سرکار بیایند این خواستەهای مردم وجود داشته و در مقاطع مختلف به شکلهای مختلف خودش را نشان داده من مهمترین عامل را عامل مردم، عامل جنبشهای اجتماعی و جنبشهای مدنی می دانم و بعنوان بخشی از این عامل مردم، من شکلگیری یک آلترناتیو دمکراتیک، تکثرگرا هم یکی از این شرطها می دانم. آلترناتیوی که از یکطرف بتواند اعتماد مردم را جلب کند و به اندازەی کافی تکثرگرا و فراگیر باشد و همه یا اکثریت جامعەی ایران بتوانند به نحوی خودشان را درش ببینند و هم از سوی دیگر بتوانند به این مبنا حمایت بین الملی را کسب کنند.

پرسش: بله ممنون. با در نظرگرفتن تمام این تحولات و مشکلات اقتصادی  و فشارهای سیاسی که از درون رژیم هست، نقش مردم را شما چگونه میبینید؟ ایا این سکوت نسبی نشانەای از طوفان پیش بینی نشده است؟ 

پاسخ: ببینید جنبشهای اجتماعی کی یک مرتبه قلیان پیدا می کنند یا کی فروکش میکنند یا دقیقا مطابق چه سناریوی پیش می روند را هیچکس نمی تواند پیشبینی کند و کسی هم نمی تواند براش نقشه دقیق و مشخص بکشد. اینها تحت تاثیر عوامل گوناگون اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و داخلی و بین المللی قرار می گیرند. فکر می کنم که بله شما درست می فرمایید حق با شماست این جنبش در مقایسه با دی ماه سال گذشته یا بعضی مقاطع دیگر الان در حال فروکش است ولی هیچ دلیلی نداره که یک هفته دیگر، یک ماهه دیگر، یا چند ماهە دیگر، دوباره قلیان پیدا نکند و کاملا اعتلای جدیدی را ما در ایران شاهد نباشیم. علل و زمینەهای یک چنین جنبشی نە فقط وجود دارد، بلکه بیش از پیش هر روز در ایران داره فراهم می شود. ابرهای سیاه و تیرەای رژیم جمهوری اسلامی را فرا گرفته است، مردم به حد ناامیدی از تمام جناحهای رژیم رسیده اند، حاکمیت برای وضع اقتصادی و برای رفرم راهی ندارد. اکنون اگر در گذشته راەهایی موجود بود برای رفرم خودشان نمی خواستند، امروزە حتی اگر بخواهند و تمایل داشته باشند چندان گزینەای برای رفرم در وضعیت اقتصادی و سیاسی البته جزء با گذر از جمهوری اسلامی، منظورم اینه با حفظ این نظام دیگه راهی به نظر نمی رسد رژیم برای حل معضلات داشته باشد. بنابراین باید امیدوار بود و همتلاش کرد که این جنبشهای اجتماعی درباره خودآگاەتر و نیرومندتر و متحدتر بین همەی اقشار، از کارگر تا دانشجو تا مال باخته تا زنان تا اقشار مختلف مردم دوباره سربلند کند.

پرسش: بله ممنون، نقش اقلیتهای اتنیکی و مذهبی ایران را چگونه ارزیابی می کنید در پیوند با گذار از جمهوری اسلامی و رسیدن به دموکراسی؟

پاسخ: ببینید یکی از بدترین تبعیض های که در ایران وجود دارد همین تبعیض های اتنیکی و مذهبی است، ملیتهای مختلف ایران و مذاهب گوناگونی که تحت ستم قرار دارند پیروانش، در ایران اتفاقا بیشتر از بقیه از نبود دمکراسی، از تبعیض، از استبداد، از این توتالیتارسیم مذهبی زیان می برند و لطمه می بینند، بنابراین منطقا آنها باید بیش از دیگران خود را ذی نفع بدانند و فعالیت کنند برای تحقیق دمکراسی در ایران که معنی دیگر این حرف گذار از جمهوری اسلامی است. به نظر من آنها بایستی واقف باشند حالا از ملت کورد گرفته تا بقیه بایستی واقف باشند و بدانند که آیندە آنها در گرو تغییر نظام و گذار به دمکراسی است. بنابراین باید بیشترین از دیگران در این راه اتفاقا تلاش بکنند. ایجاد یک آلترناتیو دمکراتیک از جمله و شاید بیش از بقیه به نفع انهاست

پرسش: بله خب، نقش ملت کورد و مشخصا حزب کومەله کوردستان ایران رادر این تحولات سیاسی ارزیابی می کنید؟

پاسخ؛ ما بارها به روشنی برنامەهایمان را در این زمینه گفتیم. گذشته از اینکه ما بعنوان یک حزب فعالیتهای خودمان را باید ده چندان بکنیم و امید و آرزوهای مردم رامتجلی بکنیم در شعارهایمان، در فعالیتهایمان، در کارهایمان ولی بخصوص در چند جبهه ما باید کار بکنیم، یکی در جهت ایجاد یک وحدت خیلی محکمتر و شکل دادن به یک جبهه متحد کورد در کوردستان ایران، خوشبختانه از یک سال و نیم پیش ما موفق شدیم که مرکز همکاری احزاب کورد را بوجود بیاوریم این قدم خوبی بوده، اما هنوز خیلی راه در این مسیر داریم که باید برویم، بنابراین ایجاد این وحدت یکی از هدفهای ماست، همچنین برای شکل گیری یک اتحاد بزرگ برای رسیدن به دمکراسی در ایران ویک آلترناتیو دمکراتیک در ایران هم بخش دیگری از این فعالیتهاست تا آنجایی که به خارج از حزب ما بر می گردد آنچه که به خود حزب ما برمی گردد ما با سازماندهی با کار و فعالیتهایمان روی زمینهای سیاسی، تشکیلاتی، فرهنگی و غیرە داریم فعالیتمان را می کنیم، امیدواریم که بتوانیم نقش مثبتی بازی کنیم.

پرسش: بله اشاره فرمودید به مرکز همکاری احزاب کورد کە یک سال ونیم پیش شکل گرفته، چرا چنین مرکزی در بین نیروهای اپوزیسیون ایرانی شکل نمی گیرد؟

پاسخ: چرا در این زمینە هم تلاشها زیادی هست، طی این سالهای اخیر هم بوده در پاسخ به پرسش شما یکی از دلایلش شاید این باشه که جنبش کورد خیلی جنبش متحزب تری است و کار حزبی و کار متشکل سیاسی از دهها سال پیش در کوردستان سابقه دارد و با وجود همه لطمات و ضربات و صدمات و دستگیریها و اعدامها و تبعیدها و غیر هنوز جامعەی کوردستان کاملا جامعەیست که حول این احزاب متشکل است و آلترناتیو خودش را در درون آنها می بیند. به این معنی متحد شدن آنها با اینکه بدون اشکال نبوده، بدون موانع نبوده ولی در مجموع راه راحت تر را شاید توانسته اند بپیمایند. برای رسیدن به یک همچنین مرکزی، من دلیلش را این ویژگی های سیاسی جامعه کوردستان می دانم، ولی از اینجا این نتیجه را نمی توانم بگیرم که در بقیه ایران همچین چیزی، یک نوع اتحاد بزرگ دموکراسیخواهی در ایران غیر ممکن است، اتفاقا بیش از همیشه یک چنین چیزی لازم است و امیدوار هستم کە شکل بگیرد و تلاشهای نیز در این زمینه هست.

پرسش: بله، آقای مهتدی در زمان "بوشپسر احتمال حملە نظامی، همین احتمالی که حالا خیلی به اندازه یک مو نازک شده و هر لحظه امکان دارد آمریکا به ایران حمله نظامی بکند، در زمان بوش پسر هم این احتمال حمله بوده، ولی واکنش جامعه جهان خیلی شدیدتر بود. اما این واکنش را در حال حاضر نمی بینیم، فکر می کنید چه تفاوتی کرده نصبت به آن زمان؟

پاسخ: خب شاید حالا در دنیای خیلی متفاوتی تری بسر می بریم، ولی تا آنجایی که به خود ایران و تنشهای که بین ایران و آمریکا وجود داره برمیگرده، من فکر میکنم که تا حدود زیادی رسوایی ها و بدنامی هایی که رژیم جمهوری اسلامی ایران دارد و کم و بیش شناخته شده است برای جهانیان تاثیر داشته بر اینکە یک جنبش بزرگ در حمایت جمهوری اسلامی ودر مخالفت با آمریکا راه نیافتد.

برای اینکه همه دروغگوهای رژیم جمهوری اسلامی و کتمانكاری و پنهانکاری هاش در زمینه اتمی، پشتیبانیش از تروریسم که حتی به خاک کشورهای اروپایی کشیده شده و این را دولتهای اروپایی و دادگاه های اروپایی با مدرک ثابت کردەاند. تلاش جمهوری اسلامی برای بی ثبات کردن منطقه و ایجاد یک امپراطوری مذهبی شیعه کە آرامش را از منطقه خاورمیانه تماما سلب کرده، اینکه دست جمهوری اسلامی در همه درگیریهای ریز و درشت این منطقه از لبنان و یمن گرفتە تا افغانستان تا عراق تا سوریه و غیره است و همه می دانند جمهوری اسلامی عامل بی ثبات سازی خیلی بزرگی است. نقض فاحش حقوق بشر در داخل کشور، تبعیضها، ستمها و غیره، فساد بسیار زیاد که حتی هنوز هم اجازه ندادە با وجود اینکه تحت فشار جامعه بین المللی است، اجازه نداده کە ایران طرح