رو بە فعالین مدنی کردستان ایران (روژهلات)



ابوبکر مدرسی

در این دو سە ماە اخیر سلسلە نمایشات اعتراضی در شهر مریوان برگزار شد کە نشان دهنده  سطحی بالایی از هوشیاری سیاسی، اجتماعی و فرهنگی این شهر میباشد. شمار کثیری از مردم شهر روز ١٢ شهریور سال جاری اعتراضات خود را علیە گفتەهای امام جمعە مریوان مبنی بر حرام وصف کردن دوچرخە سواری زنان اعلام داشتند کە در جریان این راهپیمائی اعتراضی یک تن دستگیر و ٧ تن دیگر بازداشت شدند. علی رغم تهدیدات امنیتی و خطر دستگیری از طرف نیروهای امنیتی روز بعد  بار دیگر راهپیمائی اعتراضی برگزار شد. روز ١٦ همان ماە مغازەداران و بازاریان این شهر برای مطالبە چند خواست صنفی و بهداشتی تجمعی اعتراضی برپا کردند. درست روز بعد از این تجمع فعالین مدنی انجمن "چیای سەوز" (کوە سبز) مریوان کمپینی را تحت عنوان "بازی حق همە بچەها" برای حمایت از بچەها و خصوصا بچەهای کار بە راە انداختند. این شیوە از ابراز اعتراض و فعالیتهای مدنی در روزهای دیگر نیز ادامە داشتە است و ما از ورود بە جزئیات این فعالیتها، بخصوص کە در زمان مناسب از طریق رسانەها بدانها اشارە شدە و همە از آن مطلع هستند، خودداری میکنیم.

اما چرا مریوان؟ شهری مرزی و با معیار کشور ایران و با در نظر گرفتن جمعیت آن  حتی شهری متوسط نیز بە حساب نمی آید. شهری مانند همه شهرهای کردستان با اقتصادی ویران، نبود مراکز کار و تولید پیشرفتە تا آن جا که مردم را ناچار کردە کە بە کولبری یعنی حمل کالا بین این سو و آن سوی  مرز روی بیاورند. کولبری شیوەای عقب افتادە از کار جسمی و فیزیکی، که در بهترین حالت به نرم معمول کار حمل و نقل در یک قرن قبل برمیگردد.  در همان حال  کولبران با تهدید از دست دادن جان خود قرار دارندر و تاکنون دهها تن با شلیک مستقیم و غیر مستقیم نیروهای امنیتی رژیم در این مرزها جان خود را از دست دادەاند.

از طرف دیگر مریوان مانند هر شهر دیگر کردستان  با دید کاملا امنیتی از طرف دولت ادارە می شود و هیچ حاشیە امنیتی برای این شهر و ساکنان آن وجود ندارد کە هرگونه سرکشی در مقابل سرکوب مداوم و بی حقوقی مجازاتی چند برابر سختر در مقایسە با سایر نقاط دیگر ایران در انتطار است.

این سوال بجاییست کە چرا این شهر مرزی و بە حاشیە راندە شدە (در مقایسە با تهران و شهرهای بزرگتر ایران مانند مشهد، اصفهان و تبریز...) ولی این چنین پیشرفتە بە لحاظ مبارزە که مایە مباهات و غرور ساکنین آن است حتی به الهام بخش فعالین مدنی برای دیگر نقاط ایران تبدیل می شود؟
هرچند
نباید نقش فعالین محلی در این حرکتها را نادیده گرفت و ضروری است از فعالیت آنان به عنوان عامل مهم و تعیین کننده این رویدادها  تقدیر کرد. ، اما برای جواب بە سوال بالا ناچاریم کە کمی بە عقب برگردیم. جنبش برحق و عدالتخواهانە کوردها برای رفع ستم ملی در ایران، از دوران جمهوری کردستان و متعاقب آن جنبش سالهای ٤٦ و ٤٧ تحت رهبری کمیتە انقلابی متشکل از تعدادی از مبارزین قدیمی و عناصر مترقی، همچنین  و بخصوص همگام با قیام مردم ایران علیە رژیم سلطنتی و بعداز آن مقاومت و دفاع از سرزمین کردستان و دستاوردهای اجتماعی بعداز انقلاب در برابر هجوم نیروهای جمهوری اسلامی و همه اینها همراه با  عروج  حزب کومەلە با جوهر و ماهیت ترقی خواهانە خصوصیات معینی را به این جنبش بخشیده است.  کومهله نه تنها بە لحاظ سیاسی و برنامە اجتماعی همچن بە لحاظ متد و شیوەهای مبارزە و بەهم آمیختن مبارزە اجتماعی و مدنی  با مبارزات  پیشمرگانە و مقاومت مسلحانە نیز مبشر نوآوری و عامل اصلی در ایجاد بستری برای شکوفایی مبارزات مدنی بود. بدین گونە یک بستر سازی فرهنگی- سیاسی در جامعە کردستان شروع شد که با درنوردیدن مرزهای تنگ حزبی تاثیر عمیقی بر سنتهای مبارزاتی در کردستان به جای گذاشت.   شهر مریوان در این میان جایگاە ویژەای را در کردستان به خود اختصاص داده است. تشکیل اتحادیە دهقانان برای مقاومت در مقابل مالکینی که در فکر تصاحب زمینهای تقسیم شده دهقانان بودند، به مثابه اولین شیوە مبارزە تودەای و مقامت مسلحانە، در تایخ کردستان، راهپیمایی برزگ و تاریخی مریوان و خالی کردن شهر بە نشانە اعتراض بە اقدامات جنگ افروزانه دولت و مزدورانش، سازماندهی های مردمی و ابتکارات کومەلە بە رهبری فوئاد مصطفی سلطانی برای ایجاد نزدیکترین ارتباط  رهبری جنبش با تودەها، همە و همە بستری سیاسی-اجتماعی را فراهم آوردە و فرهنگی بنیاد نهادە است کە مریوان را بە یکی از پیشگامان مبارزات مدنی در جنبش ملی کردستان تبدیل کرده است.

 

لازم بە یادآویست کە نشان دادن ردپای کومەلە و  فوئاد مصطفی سلطانی با هدف تبلیغ حزبی و یا ادعای مالکیت انحصاری بر این جنبش سیاسی- مدنی در مریوان و کردستان نیست.. بی شک فعالین متنوع و با دیدگاە سیاسی متفاوت و وابستگی حزبی گوناگون در این عرصه فعال هستند و کسی نمیتواند ادعای انحصار آن را بکند، اما کسی  نیز نمی تواند ردپای کومەلە و کاک فوئاد را در جا انداختن این سنت مبارزاتی نادیدە گرفته و آن را انکار کند.

کردستان ایران (روژهلات) بعد از قریب بە چهار دهە اشغال و حاکمیت جمهوری اسلامی و تلاش بی وقفە این رژیم برای تغییر فرهنگی و مذهبی کردن حوزه عمومی در جامعە هنوز هم و علیرغم قوانین رسمی جامعەای سکولار می باشد. جامعه کردستان هیچگاە در مقابل قدرت دولتی و فرهنگ ارتجاعی آن گردن خم نکرده است  و  پیوند معنوی و سیاسی خود را حتی در شرایط بسیار سخت با جنبش سکولار ملی قطع نکردە است.

واکنشهای جامعە کردستان در برابر توهین و تحقیر بە زنان (گرداندن مجرمین و اراذل و اوباش در لباس زنانه در شهر مریوان) و به راه انداختن جنبشی اعتراضی در محکوم کردن آن که  باری دیگر از مریوان آغاز شد، اشارەای روشن و عیان است بر وجود ریشههای عمیق سکولاریسم و برابری خواهانه در این جامعە، این در حالی است کە مردم کردستان روژهلات بە اعتقادات مذهبی خود پایبندند و خود را مسلمان میدانند. اما این حقیقتی است کە سلاح بزرگ تکفیر در دست اسلام سیاسی تاثیرات کمی در این جامعە دارد و جمهوری اسلامی با آگاهی از این حقیقت و بە دنبال بی ثمر بودن تلاشهایش این روزها از نو دست بە اقداماتی تبلیغاتگونە از جملە تغییر اسم اماکن این شهر بە نام همکاران و مزدوران خود کە در جریان خیانت بە جنبش مردم کردستان کشتە شدەاند، زدە است. نصب پیکر این مزدوران و نوکران این رژیم در میادین این شهر از جملە اقدامات رژیم در این شهر هستند. بدون شک این اقدامات نیز یارای تغییر سیمای انقلابی، مدنی و سکولار کردستان را نخواهد داشت. جمهوری اسلامی اگرچە تاکنون با زور اسلحە و سیاست سرکوب، حاکمیت خود را بر کردستان تداوم بخشیده است، اما دیربازیست کە در رقابت فرهنگی و اجتماعی با مردم و جنبش ملی کردستان بازنده شده است.

لازم است کە فعالین کومەلە و رسانەهای کومەلە همچنان کە تاکنون با تمام توان از این نوع فعالیتها حمایت کردەاند، حمایت کنند و در همان حال نیز اخبار و انعکاس رخدادهای مربوط بە این جنبش را در اولویت کارهای خود قرار دهد. فعالیت مدنی در جنبش کردستان آلترناتیڤ هیچ شیوەای دیگر از شیوەهای مبارزە نیست و لازم است هماهنگ با سایر متد و شیوەهای دیگر مبارزە بدان اهمیت دادە شود و ابتکارات نوین در آن خلق شود.

 


1995 ‌بار دیده شده‌‌‌‌

PM:07:36:13/12/2016


پربیننده ترین ها